(جامعه ای که مفهوم وقت را نداند،عقب مانده است)

درجامعه ی ما به دليل عدم مديريت صحيح ارزشها ونبود نقشه ی جامع فرهنگی اين حقوق بسيار کمرنگ وبعضاً ناديده انگاشته ميشود وچون نظام اسلامی حاکم است گاهی طعن به دين را نيز به دنبال دارد،درهيچ کوچه و وخيابان وکارگاه واداره ووزارتخانه ای وارد نمی شوی مگراينکه بعضی ازحقوق شما مورد هتک وتحقير وتوهين وتضييع قرار می گيرد واين يعنی پايمال شدن مهمترين احساس انسان يعنی «احساس کرامت» .گرچه درشعار واداهای اداری گاهی ازتکريم ارباب رجوع صحبت به ميان است اما آنچه که درصحنه ی عمل نمايان است حمله به مهمترن بعد انسان است وتنها چيزی که گوئيا درجامعه ی ما قيمتش پيوسته کم ميشود وقت واعصاب وبرنامه های مردم است اين حالت اگرچه ازنظردينی محکوم وحرام است اما بايد دانست که پيامد اجتماعی وروانی آن بسيار مخرب تراست،درجامعه ای که حقوق انسان محترم نباشد گستاخی ، بدبينی،بی خيالی،بدعهدی وطلبکاری صفات بارز مردم آن خواهدبود ومهمترين سرمايه ی اجتماع(اعتماد عمومی) به شدت آسيب می بيند .(يکی از ريشه های روانی عدم استقبال ازاجناس داخلی وبومی همين احساس بی اعتمادی است) براستی آيا در  خدماتی که درجامعه ردوبدل ميشود احساس امنيت وکرامت مشهود است؟آيا شما با اطمينان خدمتی راخريداری ميکنيديا خير؟تاکنون چندين بار ازاين حيث صدمه خورده ايد؟آيا کالاهايي که می خريد به سلامت وخدمات پس ازفروش آن اطمينان داريد يا نداريد؟نمونه های فراوانی را ميشود نشان داد که هيچ نشانی از امنيت واطمينان حاکم نيست وهمه ميدانند که به اصطلاح به گونه ای «سرکار» هستندوهمين عملکردها باعث شده که نام ايرانی دردنيا به گونه ی خاصی جلوه کندکه درافواه عمومی خودمان نيزمطرح است.بايد واقعيت راپذيرفت که اين ناامنی همچنان حاکم است،چرا وقتی صحبت ازانتخابات پيش می آيد اکثرمردم با بدبينی ازافراد به نام دزد،کسانی که می خواهند جيب خودراپرکنند،دنبال منافع خويش هستندو….. ياد می کنند چه عاملی باعث شده تااولين چيزی که به ذهن شهروندان خطور ميکند اين گونه مسائل باشد؟اين همان احساس نا امنی اجتماعی است که بايد بپذيريم وبرای رفع اين نا امنی تلاش نماييم. برهمين اساس علاوه بر فرهنگ سازی مناسب که برعهده صداوسيماست بايد طرحی درمجلس به تصويب برسد که براساس آيه(بقره/۲۸۲) تمام بده بستانها براساس قرارداد کتبی صورت گيرد تا چنانچه شهروندی احساس کند حقی از او تضييع ميشود به راحتی بتواند پيگير باشد وسازوکار اداری وقضايي درنظر گرفته شود که شهروند برای پيگيری حق خويش مجبور نباشد عطايش را به لقايش ببخشد، اين طرح درتمام ادارات،کارگاهها ومعاملات شخصی وعمومی قابل اجراست به گونه ای است که اگرحق مادی يا معنوی را ازکسی تضييع کرد درمقابل اوضامن است وبايد حق اورا اداء نمايد.مثلاً اگرشما کاری را به کسی می سپاريد وقرار می گذاريد که دوروزه انجام دهد،چنانچه به سه روز کشيد بايد به ازاء هريک روز غرامت وخسارت بپردازد وچنانچه جنسی را می خريد با ويژگيهای خاص چنانچه فاقد بعضی يا همه ی آن ويژگيها بود فروشنده وبه تبع آن توليد کننده بايد اصل وارزش اضافی آنرا برای مشتری ضمانت نمايد يا اگرشخصی اداری انجام کاری را به وقت يا شرايط خاصی موکول ميکند بايد براساس قرارداد طبق همان وقت يا شرايط انجام گيرد درغير اين صورت بايد خسارت بپردازد .برهمين منوال منتخبين مردم مثل اعضاء شورا يا نمايندگان مجلس و…. چنانچه به تعهدات ووعده هايي که داده اند عمل نکنند بايد طرحی به تصويب برسد که مردم بتوانند آنها را استيضاح نمايند واز فرصت باقی مانده استفاده کنند .